ความหมายและการผันช่อง Disjoint
คำว่า Disjoint ในภาษาอังกฤษ แปลว่า แยกออก, แบ่งแยก, ตัดความสัมพันธ์. เป็นคำกริยาที่ใช้บ่อย และเป็นกริยาปกติ (Regular Verb) เพราะแค่เติม -ed เมื่อเป็นอดีต.
การผัน กริยา 3 ช่อง ของ Disjoint:
- ช่อง 1 (V1 - Base Form)
- Disjoint - ใช้กับปัจจุบัน หรือเมื่อตามหลังกริยาช่วย (แยกออก, แบ่งแยก, ตัดความสัมพันธ์)
- ช่อง 2 (V2 - Past Simple)
- Disjointed - ใช้อดีต
- ช่อง 3 (V3 - Past Participle)
- Disjointed - ใช้กับ Perfect Tense หรือ Passive Voice
ตัวอย่างประโยค กริยา 3 ช่อง Disjoint
ลองดูวิธีใช้ disjoint, disjointed, disjointed ในประโยคง่าย ๆ:
ตัวอย่าง Disjoint (ช่อง 1)
- The two sets disjoint at this point. (เซตทั้งสองไม่เชื่อมต่อกันที่จุดนี้)
- The ideas in the essay seem to disjoint. (แนวคิดในเรียงความดูเหมือนจะไม่ต่อเนื่อง)
ตัวอย่าง Disjointed (ช่อง 2)
- He disjointed the pieces carefully. (เขาแยกชิ้นส่วนออกอย่างระมัดระวัง)
- The conversation disjointed abruptly. (การสนทนาขาดตอนอย่างกะทันหัน)
ตัวอย่าง Disjointed (ช่อง 3)
- The argument has disjointed from the main point. (การโต้แย้งได้แยกออกจากประเด็นหลักแล้ว)
- Her thoughts were completely disjointed. (ความคิดของเธอขาดความต่อเนื่องโดยสิ้นเชิง)
