ความหมายและการผันช่อง Faint
คำว่า Faint ในภาษาอังกฤษ แปลว่า หมดสติ, อ่อนแอ, หน้ามืด. เป็นคำกริยาที่ใช้บ่อย และเป็นกริยาปกติ (Regular Verb) เพราะแค่เติม -ed เมื่อเป็นอดีต.
การผัน กริยา 3 ช่อง ของ Faint:
- ช่อง 1 (V1 - Base Form)
- Faint - ใช้กับปัจจุบัน หรือเมื่อตามหลังกริยาช่วย (หมดสติ, อ่อนแอ, หน้ามืด)
- ช่อง 2 (V2 - Past Simple)
- Fainted - ใช้อดีต
- ช่อง 3 (V3 - Past Participle)
- Fainted - ใช้กับ Perfect Tense หรือ Passive Voice
ตัวอย่างประโยค กริยา 3 ช่อง Faint
ลองดูวิธีใช้ faint, fainted, fainted ในประโยคง่าย ๆ:
ตัวอย่าง Faint (ช่อง 1)
- Some people faint when they see blood. (บางคนหมดสติเมื่อเห็นเลือด)
- She looks like she might faint from exhaustion. (เธอดูเหมือนจะหมดสติจากความเหนื่อยล้า)
ตัวอย่าง Fainted (ช่อง 2)
- The patient fainted during the medical examination. (คนไข้หมดสติระหว่างการตรวจร่างกาย)
- He fainted from the intense heat. (เขาหมดสติเนื่องจากความร้อนอย่างรุนแรง)
ตัวอย่าง Fainted (ช่อง 3)
- The woman has fainted and needs medical attention. (ผู้หญิงหมดสติและต้องการความช่วยเหลือทางการแพทย์)
- He had fainted before regaining consciousness. (เขาหมดสติก่อนที่จะฟื้นสติ)
