ความหมายและการผันช่อง Whistle
คำว่า Whistle ในภาษาอังกฤษ แปลว่า ผวิดปาก, เป่านกหวีด, ส่งเสียงหวีด. เป็นคำกริยาที่ใช้บ่อย และเป็นกริยาปกติ (Regular Verb) เพราะแค่เติม -ed เมื่อเป็นอดีต.
การผัน กริยา 3 ช่อง ของ Whistle:
- ช่อง 1 (V1 - Base Form)
- Whistle - ใช้กับปัจจุบัน หรือเมื่อตามหลังกริยาช่วย (ผวิดปาก, เป่านกหวีด, ส่งเสียงหวีด)
- ช่อง 2 (V2 - Past Simple)
- Whistled - ใช้อดีต
- ช่อง 3 (V3 - Past Participle)
- Whistled - ใช้กับ Perfect Tense หรือ Passive Voice
ตัวอย่างประโยค กริยา 3 ช่อง Whistle
ลองดูวิธีใช้ whistle, whistled, whistled ในประโยคง่าย ๆ:
ตัวอย่าง Whistle (ช่อง 1)
- He can whistle a popular tune. (เขาสามารถผิวปากเป่าเพลงที่เป็นที่นิยมได้)
- The security guard whistles to get attention. (ยามเป่านกหวีดเพื่อเรียกความสนใจ)
ตัวอย่าง Whistled (ช่อง 2)
- She whistled a cheerful melody while walking. (เธอผิวปากเป่าทำนองสนุกสนานขณะเดิน)
- The coach whistled to start the game. (โค้ชเป่านกหวีดเริ่มเกม)
ตัวอย่าง Whistled (ช่อง 3)
- The referee has whistled the end of the match. (กรรมการได้เป่านกหวีดสิ้นสุดการแข่งขันแล้ว)
- A happy tune was whistled across the park. (เสียงเพลงที่มีความสุขถูกเป่าผ่านสวนสาธารณะ)
