จี้ คำศัพท์ภาษาไทย ภาษาจีน物品 คำอ่าน [wù pǐn] ภาษาจีน轻挠 คำอ่าน [qīng náo] ภาษาจีน; (用武器 คำอ่าน [yòng wǔ qì] ภาษาจีน)对准 คำอ่าน [duì zhǔn] ภาษาจีน)抢劫 คำอ่าน [qiǎng jié] ภาษาจีน(身体某一部分 คำอ่าน [shēn tǐ mǒu yí bù fèn] ภาษาจีน); (用武器威逼进行 คำอ่าน [yòng wǔ qì weī bī jìn xíng] 0 0 จี้ หมายถึง? พจนานุกรมไทย จี้ หมายถึง: น. เครื่องประดับมีรูปเหลี่ยม กลม หรือรี มักทําด้วยทองคําประดับเพชรพลอยเป็นต้น มีห่วงที่กรอบสําหรับห้อยคอ. น. ชื่อขนมชนิดหนึ่ง ทำด้วยแป้งข้าวเหนียวผสมแป้งข้าวเจ้านวดกับกะทิแล้วนึ่งให้สุก ปั้นเป็นก้อนกลมแบน หุ้มไส้ที่ทำด้วยน้ำตาลทรายเคี่ยวจนเหนียวผสมงาคั่ว แล้วคลุกนวลแป้งข้าวเจ้าที่คั่วสุก. ก. เอานิ้วมือหรือสิ่งของจดหรือแหย่เข้าไป, เอามือแหย่ให้รู้ตัวหรือให้สะดุ้ง; ติดตามอย่างกระชั้นชิด เช่น วิ่งจี้หลังมา, ติดตามเร่งรัด เช่น จี้ให้ทำงาน; (ปาก) ใช้อาวุธขู่เข็ญบังคับให้ทําตาม. (ถิ่น-พายัพ) น. ต้นคนทา. (ดู คนทา). ดูทั้งหมด ภาพประกอบจี้