ตั้ง

คำศัพท์ภาษาไทย

ภาษาจีน; 组织

คำอ่าน [zǔ zhī]

ภาษาจีน; 奠基

คำอ่าน [diàn jī]

ภาษาจีน; 颁布

คำอ่าน [bān bù]

ภาษาจีน回合

คำอ่าน [huí hé]

ภาษาจีน; 放置

คำอ่าน [fàng zhì]

พจนานุกรมไทย ตั้ง หมายถึง:

  1. ก. ชูตัว, ชูตัวหรือทําให้ทรงตัวในลักษณะที่ไม่ใช่นอนหรือล้ม, เช่น ขนตั้งชัน ต้นข้าวเอนแล้วกลับตั้งขึ้น ตั้งขวด ตั้งตุ๊กตา; ทรง, ดํารง, เช่น ตั้งอยู่ในคลองธรรม ตั้งอยู่ในศีลในธรรม; ทําให้มีขึ้น, สร้างให้มีขึ้น, เช่น ตั้งตําแหน่งใหม่ ตั้งบ้านตั้งเรือน; ยกฐานะให้สูงขึ้น เช่น ตั้งพระราชาคณะ ตั้งเปรียญ; กําหนด เช่น ตั้งราคา; วาง เช่น ตั้งสํารับ; วางซ้อนกันมาก ๆ เช่น ตั้งหนังสือเป็นกองสูง; เริ่ม, เริ่มมี, เช่น ตั้งครรภ์ ตั้งเค้า ตั้งท้อง. บ. คําแสดงความหมายว่า มาก หรือ นาน เช่น เสียตั้งชั่ง ไปตั้งปี. น. ลักษณนามเรียกของที่วางซ้อนกันมาก ๆ เช่น หนังสือตั้งหนึ่ง หนังสือ ๒ ตั้ง, ครั้ง เช่น มาลองกันดูสักตั้ง.

 ภาพประกอบ

  • ตั้ง ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน ตั้ง ภาษาจีน ; 组织 คำอ่าน [zǔ zhī]
  • ตั้ง ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน ตั้ง ภาษาจีน ; 奠基 คำอ่าน [diàn jī]
  • ตั้ง ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน ตั้ง ภาษาจีน ; 颁布 คำอ่าน [bān bù]
  • ตั้ง ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน ตั้ง ภาษาจีน 回合 คำอ่าน [huí hé]
  • ตั้ง ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน ตั้ง ภาษาจีน ; 放置 คำอ่าน [fàng zhì]