บุพการี

คำศัพท์ภาษาไทย

ภาษาจีน父母

คำอ่าน [fù mǔ]

บุพการี หมายถึง?

พจนานุกรมไทย บุพการี หมายถึง:

  1. น. ผู้ที่ทําอุปการะมาก่อน เช่น บิดามารดาเป็นบุพการีของบุตรธิดา. (ป. ปุพฺพการี); (กฎ) ญาติทางสาโลหิตโดยตรงขึ้นไป ได้แก่ บิดามารดา ปู่ย่า ตายาย ทวด.

 ภาพประกอบบุพการี

  • บุพการี ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน บุพการี ภาษาจีน 父母 คำอ่าน [fù mǔ]