พะเนิน

พะเนิน หมายถึง?

พจนานุกรมไทย พะเนิน หมายถึง:

1. น. ค้อนขนาดใหญ่สำหรับตีเหล็กหรือทุบหิน เป็นต้น; ของกองสุมกันขึ้นไปจนสูง, พะเนินเทินทึก ก็ว่า.