เสียง

คำศัพท์ภาษาไทย

ภาษาจีน口风

คำอ่าน [kǒu fēng]

ภาษาจีน音

คำอ่าน [yīn]

ภาษาจีน声音

คำอ่าน [shēng yīng]

ภาษาจีน声音

คำอ่าน [shēng yīn]

ภาษาจีน嗓门

คำอ่าน [sǎng mén]

ภาษาจีน音儿

คำอ่าน [yīn ér]

พจนานุกรมไทย เสียง หมายถึง:

  1. น. สิ่งที่รับรู้ได้ด้วยหู เช่น เสียงฟ้าร้อง เสียงเพลง เสียงพูด; ความเห็น เช่น เรื่องนี้ฉันไม่ออกเสียง, ความนิยม เช่น คนนี้เสียงดี มีหวังได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร, คะแนนเสียง เช่น ลงมติกันแล้วเขาชนะเพราะได้เสียงข้างมาก.

 ภาพประกอบ

  • เสียง ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน เสียง ภาษาจีน 口风 คำอ่าน [kǒu fēng]
  • เสียง ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน เสียง ภาษาจีน 音 คำอ่าน [yīn]
  • เสียง ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน เสียง ภาษาจีน 声音 คำอ่าน [shēng yīng]
  • เสียง ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน เสียง ภาษาจีน 声音 คำอ่าน [shēng yīn]
  • เสียง ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน เสียง ภาษาจีน 嗓门 คำอ่าน [sǎng mén]
  • เสียง ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน เสียง ภาษาจีน 音儿 คำอ่าน [yīn ér]