อบเชย คำศัพท์ภาษาไทย n ภาษาญี่ปุ่นシナモン คำอ่านภาษาญี่ปุ่น シナモン ภาษาญี่ปุ่น桂皮 คำอ่านภาษาญี่ปุ่น けいひ 0 0 อบเชย หมายถึง? พจนานุกรมไทย อบเชย หมายถึง: น. ชื่อไม้ต้นหลายชนิดในสกุล Cinnamomum วงศ์ Lauraceae ใช้ทํายาและปรุงนํ้าหอม เช่น อบเชยญวน หรือ ฝนแสนห่า (C. bejolghota Sweet), อบเชยจีน (C. aromaticum Nees), อบเชยเทศ (C. verum J. Presl). ดูทั้งหมด ภาพประกอบอบเชย
