เชย คำศัพท์ภาษาไทย adj-i ภาษาญี่ปุ่นダサい ภาษาญี่ปุ่นださい คำอ่านภาษาญี่ปุ่น ださい 0 0 เชย หมายถึง? พจนานุกรมไทย เชย หมายถึง: ก. สัมผัสเบา ๆ หรือช้อนขึ้นเบา ๆ ด้วยความเอ็นดูหรือรักใคร่ เช่น เชยแก้ม เชยคาง; โปรยปรายลงมา ในคําว่า ฝนเชย; พัดมาเฉื่อย ๆ (ใช้แก่ลม); สกัดงาเอานํ้ามันเรียกว่า เชยนํ้ามันงา; (ปาก) ว. ไม่ทันสมัย, เปิ่น. ดูทั้งหมด ภาพประกอบเชย
