ขน

คำศัพท์ภาษาไทย

อวัยวะ

ภาษาเขมรរោម

ขน หมายถึง?

พจนานุกรมไทย ขน หมายถึง:

  1. น. สิ่งที่เป็นเส้นขึ้นตามผิวหนังคนและสัตว์ เช่น ขนตา ขนนก ขนเม่น และใช้ตลอดไปจนถึงที่ขึ้นบนผิวต้นไม้ ผลไม้ ใบไม้ และอื่น ๆ, ราชาศัพท์ว่า พระโลมา.

  2. น. ชื่อหญ้าชนิด Brachiaria mutica (Forssk.) Stapf ในวงศ์ Gramineae ขึ้นในที่ชื้นและชายนํ้า ข้อ กาบใบ และใบมีขน ใช้เป็นอาหารสัตว์, ปล้องขน ก็เรียก.

  3. ก. เอาสิ่งของเป็นต้นจํานวนมากจากที่หนึ่งไปยังอีกที่หนึ่งโดยบรรทุก หาบ หาม หรือด้วยวิธีอื่น.

  4. (ถิ่น-พายัพ) ก. กรน เช่น คนนอนหลับขน ว่า คนนอนหลับกรน.

 ภาพประกอบขน

  • ขน ภาษาเขมรคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - เขมร ขน ภาษาเขมร រោម หมวด อวัยวะ Room หมวด อวัยวะ