สวัสดีครับนักเรียนทุกท่าน วันนี้ผมจะพาทุกคนไปเรียนรู้เกี่ยวกับ คำไวพจน์ของคำว่า "ดวงจันทร์" ซึ่งเป็นคำที่มีความหมายถึงวัตถุทางดาราศาสตร์ที่โคจรรอบโลกของเรา เป็นบริวารที่ส่องสว่างในยามค่ำคืน และเป็นแรงบันดาลใจในงานศิลปะ วรรณกรรมมาอย่างยาวนาน
การเรียนรู้คำไวพจน์จะช่วยให้เราสามารถใช้ภาษาไทยได้อย่างสละสลวยและหลากหลายมากยิ่งขึ้นครับ
คำไวพจน์ คือ คำที่มีความหมายเหมือนกันหรือคล้ายกัน แต่มีรูปคำที่ต่างกัน การนำคำไวพจน์มาใช้จะช่วยเพิ่มอรรถรสในการอ่านและเขียน ทำให้งานเขียนดูน่าสนใจและไม่ซ้ำซาก
ตัวอย่างคำไวพจน์ของ "ดวงจันทร์" และความหมาย
- จันทร์ / เดือน: คำเรียกทั่วไปที่หมายถึง ดวงจันทร์
- บุหลัน / บุหลันเลื่อน: คำที่มาจากภาษาเปอร์เซีย มักใช้ในบทกวี มีความหมายถึง ดวงจันทร์, พระจันทร์
- โสม: หมายถึง ดวงจันทร์ (มักใช้ในภาษาเขียนหรือบทกวี)
- รัชนีกร: หมายถึง ผู้กระทำให้เกิดกลางคืน, ดวงจันทร์
- ศศิ / ศศิธร: หมายถึง ดวงจันทร์ ผู้ทรงไว้ซึ่งกระต่าย (ตามความเชื่อที่ว่าเงาบนดวงจันทร์เหมือนกระต่าย)
- นิศากร: หมายถึง ผู้กระทำให้เกิดกลางคืน, ดวงจันทร์
- แข: คำเรียกดวงจันทร์ในภาษาถิ่นหรือภาษาโบราณ มักใช้ในบทประพันธ์
- จันทร / จันทรา: คำที่มีรากศัพท์มาจากภาษาบาลี-สันสกฤต หมายถึง ดวงจันทร์
- มาส: หมายถึง เดือน, ดวงจันทร์
ตัวอย่างการใช้คำไวพจน์ ดวงจันทร์ ในการแต่งกลอน
เพื่อให้เห็นภาพชัดเจนขึ้น ผมขอยกตัวอย่างการนำคำไวพจน์ไปใช้ในบทกลอนง่าย ๆ นะครับ
ราตรีนี้ บุหลัน ส่องงามเด่น
ศศิธร เย็นตาพาใจหาย
รัชนีกร พราวฟ้าไม่เสื่อมคลาย
โอ้ จันทรา งามดายกลางนภา
คำไวพจน์ของคำว่า "ดวงจันทร์" มีอะไรบ้าง?
ผมได้รวบรวมคำไวพจน์ของคำว่า "ดวงจันทร์" ที่สำคัญและน่าสนใจมาให้นักเรียนได้ศึกษา ดังนี้ครับ
- ดวงจันทร์
