สวัสดีครับนักเรียนทุกท่าน วันนี้เราจะมาเรียนรู้เรื่อง คำไวพจน์ของคำว่า "ตอนเช้า" ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่ดวงอาทิตย์เริ่มขึ้น ท้องฟ้าเริ่มสว่าง และเป็นจุดเริ่มต้นของวันใหม่ครับ
การเรียนรู้คำไวพจน์จะช่วยให้เราสามารถใช้ภาษาไทยได้อย่างสละสลวยและหลากหลายมากยิ่งขึ้น โดยเฉพาะในการอธิบายช่วงเวลาต่างๆ ครับ
คำไวพจน์ คือ คำที่มีความหมายเหมือนกันหรือคล้ายกัน แต่มีรูปคำที่ต่างกัน การนำคำไวพจน์มาใช้จะช่วยเพิ่มอรรถรสในการอ่านและเขียน ทำให้งานเขียนดูน่าสนใจและไม่ซ้ำซาก
ตัวอย่างคำไวพจน์ของ "ตอนเช้า" และความหมาย
- อรุณ / อรุโณทัย: หมายถึง รุ่งอรุณ, เวลาเช้าตรู่, เวลาที่ดวงอาทิตย์กำลังขึ้น
- รุ่งเช้า / รุ่งสาง: หมายถึง เวลาเช้าตรู่, เวลาใกล้รุ่ง
- สนธยา: ในบางบริบทอาจหมายถึงเวลาพลบค่ำ แต่ในอีกความหมายหนึ่งโดยเฉพาะในบทกวีเก่าๆ อาจหมายถึงเวลาเช้าตรู่ที่แสงเริ่มสาดส่องก็ได้ เช่น อรุณสนธยา (รุ่งสาง)
- บุพพสมัย: หมายถึง เวลาเช้า, ช่วงต้นของวัน (มักใช้ในภาษาเขียน)
- ทิวากาล: หมายถึง เวลากลางวัน (ซึ่งเริ่มต้นที่ตอนเช้า)
ตัวอย่างการใช้คำไวพจน์ ตอนเช้า ในการแต่งกลอน
เพื่อให้เห็นภาพชัดเจนขึ้น ผมขอยกตัวอย่างการนำคำไวพจน์ไปใช้ในบทกลอนง่าย ๆ นะครับ
แสง อรุณ ส่องฟ้าพาใจสุข
ยาม รุ่งเช้า พลันปลุกให้ตื่นฝัน
เมื่อ อรุโณทัย มาทุกคืนวัน
เริ่ม บุพพสมัย พลันเริ่มงาน
คำไวพจน์ของคำว่า "ตอนเช้า" มีอะไรบ้าง?
ผมได้รวบรวมคำไวพจน์ของคำว่า "ตอนเช้า" ที่สำคัญและน่าสนใจมาให้นักเรียนได้ศึกษา ดังนี้ครับ
- ตอนเช้า
