สวัสดีครับนักเรียนทุกท่าน วันนี้เราจะมาเรียนรู้เกี่ยวกับ คำไวพจน์ของคำว่า "ทองคำ" ซึ่งเป็นโลหะมีค่า สีเหลืองอร่าม มีความมันวาว ไม่เกิดสนิม มีความอ่อนตัวสูง และเป็นที่ต้องการในฐานะเครื่องประดับและสินทรัพย์
การเข้าใจคำไวพจน์ของ "ทองคำ" จะช่วยให้เราสามารถใช้ภาษาไทยในการเขียนหรือบรรยายได้อย่างไพเราะและมีมิติมากยิ่งขึ้นครับ
คำไวพจน์ คือ คำที่มีความหมายเหมือนกันหรือคล้ายกัน แต่มีรูปคำที่ต่างกัน การนำคำไวพจน์มาใช้จะช่วยเพิ่มอรรถรสในการอ่านและเขียน ทำให้งานเขียนดูน่าสนใจและไม่ซ้ำซาก และยังแสดงถึงความลึกซึ้งในการใช้ภาษา
ตัวอย่างคำไวพจน์ของ "ทองคำ" และความหมาย
- สุวรรณ / สุพรรณ: หมายถึง ทอง, ทองคำ (เป็นคำที่ใช้บ่อยในวรรณคดีและชื่อสถานที่ เช่น สุวรรณภูมิ)
- เหม: หมายถึง ทอง, ทองคำ (มักใช้ในวรรณคดี)
- กนก: หมายถึง ทอง, ทองคำ (คำโบราณที่ยังคงใช้ในชื่อบุคคลหรือสถานที่)
- มาศ: หมายถึง ทอง, ทองคำ (เป็นคำที่ใช้ในวรรณคดี มักพบในรูป มหาสินทรัพย์ เช่น เงินมาศ)
- กาญจน์: หมายถึง ทอง, ทองคำ (นิยมใช้เป็นส่วนหนึ่งของชื่อบุคคล)
- รัตนชาติ: โดยทั่วไปหมายถึง อัญมณีมีค่า แต่ในบางบริบทก็สามารถหมายรวมถึงทองคำได้ในฐานะของมีค่า
- อุไร: หมายถึง ทองคำ (เป็นคำที่นิยมใช้ในวรรณคดีและบทกวี)
ตัวอย่างการใช้คำไวพจน์ ทองคำ ในการแต่งกลอน
เพื่อให้เห็นภาพชัดเจนขึ้น ผมขอยกตัวอย่างการนำคำไวพจน์ไปใช้ในบทกลอนง่าย ๆ นะครับ
พระเกศาเงางามดุจ สุวรรณ
อร่ามครันแพรวพราวราว กนก
แสงรุ่งเรืองจับตาค่า เหม สก
ยามต้องแสง อุไร เด่นเป็นสง่า
คำไวพจน์ของคำว่า "ทองคำ" มีอะไรบ้าง?
ผมได้รวบรวมคำไวพจน์ของคำว่า "ทองคำ" ที่สำคัญและน่าสนใจมาให้นักเรียนได้ศึกษา ดังนี้ครับ
- ทองคำ
- กนก
- สุวรรณ
- กาณจน์
- กาญจนา
- ชมพูนุท
- มาศ
- สุพรรณ
- เหม
- กัมพู
- อุไร
- ริน
- หิรัณย์
- ไร
- สิงคี
- จารุ
- จามีกร
- กาญจน
- มหาธาตุ
- โสณ
- ชาตรูป