คำไวพจน์ ศัตรู: รวมคำศัพท์ที่หลากหลายและน่ารู้

สวัสดีครับนักเรียนทุกท่าน วันนี้เราจะมาเรียนรู้เกี่ยวกับ คำไวพจน์ของคำว่า "ศัตรู" ซึ่งหมายถึง ผู้ที่มุ่งร้าย, ผู้ที่ปองร้าย, หรือผู้ที่เป็นปรปักษ์ต่อกันนั่นเองครับ

การเรียนรู้คำไวพจน์จะช่วยให้เราสามารถใช้ภาษาไทยได้อย่างสละสลวยและหลากหลายมากยิ่งขึ้นครับ

คำไวพจน์ คือ คำที่มีความหมายเหมือนกันหรือคล้ายกัน แต่มีรูปคำที่ต่างกัน การนำคำไวพจน์มาใช้จะช่วยเพิ่มอรรถรสในการอ่านและเขียน ทำให้งานเขียนดูน่าสนใจและไม่ซ้ำซาก

ตัวอย่างคำไวพจน์ของ "ศัตรู" และความหมาย

  • อริ: หมายถึง ข้าศึก, ศัตรู
  • ปรปักษ์: หมายถึง ฝ่ายตรงข้าม, ศัตรู, ผู้เป็นภัย
  • คู่แค้น: หมายถึง ศัตรูที่เคยมีเรื่องโกรธแค้นกัน
  • คู่อริ: หมายถึง ผู้ที่เป็นศัตรูกัน, ผู้ที่เป็นปรปักษ์กัน
  • ข้าศึก: หมายถึง ศัตรูของประเทศหรือกองทัพ
  • ปฏิปักษ์: หมายถึง ผู้ที่อยู่ตรงข้ามหรือเป็นศัตรูกัน
  • ไพรี: หมายถึง ศัตรู, ข้าศึก (มักใช้ในบทกวี)

ตัวอย่างการใช้คำไวพจน์ ศัตรู ในการแต่งกลอน

เพื่อให้เห็นภาพชัดเจนขึ้น ผมขอยกตัวอย่างการนำคำไวพจน์ไปใช้ในบทกลอนง่าย ๆ นะครับ

อันความรักจักชนะทุก อริ
ไร้ซึ่ง ปรปักษ์ ที่คิดร้าย
มิอาจเป็น ไพรี ทำลาย
ด้วยใจหมายมุ่งมั่นไม่หวั่นกลัว

คำไวพจน์ของคำว่า "ศัตรู" มีอะไรบ้าง?

ผมได้รวบรวมคำไวพจน์ของคำว่า "ศัตรู" ที่สำคัญและน่าสนใจมาให้นักเรียนได้ศึกษา ดังนี้ครับ

ศัตรู
ข้าศึก
ไพรี
ดัสกร
ริปู
อริ
ปัจจามิตร
ปรปักษ์
คนโกง
เวรี
ริปู
อริ
ปรปักษ์
ไพรินทร์
เวรี
เสี้ยนแผ่นดิน
อมิตร
ปัจนึก
คู่จองเวร
เสี้ยนหนามแผ่นดิน
คู่อริ
วิปักษ์
เสี้ยนหนาม
ริปุ
เสี้ยนศึก

ศัตรู อ่านว่า

อ่านว่า /สัด-ตฺรู/

ศัตรู หมายถึง?

พจนานุกรมไทย ศัตรู หมายถึง:

  1. [สัดตฺรู] น. ข้าศึก, ปรปักษ์, เช่น ศัตรูจากภายนอกประเทศ เพลี้ยเป็นศัตรูพืช, ผู้จองเวร เช่น ๒ ตระกูลนี้เป็นศัตรูกันมาหลายชั่วคนแล้ว. (ส. ศตฺรุ; ป. ตฺตุ).

ความหมายในพจนานุกรมไทย ศัตรู คือ

ความหมายในพจนานุกรมไทย ของคำที่มีความหมายคล้าย ศัตรู

  1. ข้าศึก หมายถึง น. ศัตรูของบ้านเมือง, คู่สงคราม, โดยปริยายหมายความว่า ผู้ขัดขวางหรือทําลาย.

  2. คู่อริ หมายถึง น. ผู้ที่เป็นหรือเคยเป็นศัตรูกัน.

  3. ดัสกร หมายถึง [ดัดสะกอน] (แบบ) น. ข้าศึก. (ส. ตสฺกร; ป. ตกฺกร ว่า โจร, ขโมย).

  4. ปรปักษ์ หมายถึง [ปอระ-] น. ข้าศึก, ศัตรู, ฝ่ายตรงข้าม.

  5. ปัจจามิตร หมายถึง น. ข้าศึก, ศัตรู. (ส. ปจฺจามิตฺร; ป. ปจฺจามิตฺต).

  6. ปัจนึก หมายถึง [ปัดจะหฺนึก, ปัดจะนึก] (แบบ) น. ข้าศึก, ศัตรู. (ป. ปจฺจนีก).

  7. วิปักษ์ หมายถึง น. ฝ่ายตรงกันข้าม, ข้าศึก, ศัตรู, ปรปักษ์. (ส.; ป. วิปกฺข).

  8. ศัตรู หมายถึง [สัดตฺรู] น. ข้าศึก, ปรปักษ์, เช่น ศัตรูจากภายนอกประเทศ เพลี้ยเป็นศัตรูพืช, ผู้จองเวร เช่น ๒ ตระกูลนี้เป็นศัตรูกันมาหลายชั่วคนแล้ว. (ส. ศตฺรุ; ป. ตฺตุ).

  9. อมิตร หมายถึง [อะมิด] ว. ไม่ใช่เพื่อน. น. ข้าศึก, ศัตรู. (ส.; ป. อมิตฺต).

  10. อริ หมายถึง [อะริ, อะหฺริ] น. ข้าศึก, ผู้ที่ไม่ถูกกัน. (ป., ส.).

  11. เวรี หมายถึง น. คนจองเวรกัน, ศัตรู. (ป.; ส. ไวรี).

  12. เสี้ยนศึก หมายถึง (โบ) น. ข้าศึกศัตรูที่ก่อการร้าย.

  13. เสี้ยนหนาม หมายถึง น. ข้าศึกศัตรูที่ก่อความเดือดร้อนให้.

  14. ไพรินทร์ หมายถึง น. กษัตริย์ผู้เป็นข้าศึก.

  15. ไพรี หมายถึง น. ผู้มีเวร; ข้าศึก. (ส. ไวรินฺ; ป. เวรี).

 ภาพประกอบศัตรู

  • คำไวพจน์ ศัตรู มีอะไรบ้าง? รวมคำศัพท์เกี่ยวข้อง พร้อมความหมาย, คำศัพท์ ศัตรู