-
ตระอาล หมายถึง [ตฺระอาน] (กลอน) ว. หวั่นไหว เช่น พยงแผ่นดินบตระอาล. (ม. คําหลวง กุมาร). (ข. ตรฺอาล ว่า ยินดี, สบายใจ).
-
ผาสุก หมายถึง น. ความสําราญ, ความสบาย. (ป.).
-
พอดี หมายถึง ว. กำลังดี, พอเหมาะพอเจาะ, เช่น เสื้อใส่ได้พอดี, พอดิบพอดี ก็ว่า; พอเหมาะกับเวลา เช่น พอสิ้นเดือนเงินก็หมดพอดี เขามาถึงที่ทำงาน ๘.๓๐ น. พอดี.
-
พอเหมาะ หมายถึง ก. เหมาะเจาะ เช่น เขามาพอเหมาะกับเวลา รองเท้านี้ใส่ได้พอเหมาะ, พอเหมาะพอเจาะ ก็ว่า.
-
รวยรื่น หมายถึง ว. ชื่นใจ, สบายใจ.
-
ร่มเย็น หมายถึง ว. มีความสุขสบาย, ไม่มีความเดือดร้อน.
-
สบายอารมณ์ หมายถึง ว. มีอารมณ์เบิกบาน เช่น เขาทำงานไปร้องเพลงไปอย่างสบายอารมณ์ วันนี้ขอดูภาพยนตร์ให้สบายอารมณ์สักวัน.
-
สบายใจ หมายถึง ว. ไม่มีทุกข์มีร้อน เช่น ลูก ๆ เรียนจบหมดแล้วก็สบายใจ ทำงานเสร็จเรียบร้อยแล้วสบายใจ.
-
สะดวก หมายถึง ว. คล่อง, ไม่ติดขัด, เช่น ทางสะดวก การเดินทางสมัยนี้สะดวกกว่าสมัยก่อน, มักใช้เข้าคู่กับคำ สบาย เป็น สะดวกสบาย.
-
สำราญ หมายถึง ก. สุขสบาย เช่น วันอาทิตย์จะนอนให้สำราญเลย.
ว. ที่ทำให้มีความสุขสบาย เช่น เรือสำราญ. (ข. สํราล).
-
สำราญกาย หมายถึง ก. สบายกาย.
-
สำราญใจ หมายถึง ก. สบายใจ.
-
สุนันท์ หมายถึง ว. เป็นที่ยินดี, น่าสบาย. (ป.).
-
หฤษฎ์ หมายถึง [หะริด] ว. น่าชื่นชม, ยินดี; สนุก, สบาย, ดีใจ. (ส. หฺฤษฺฏ; ป. หฏฺ).
-
หัฏฐะ หมายถึง [หัดถะ] ว. ร่าเริง, ยินดี, สบายใจ. (ป.; ส. หฺฤษฺฏ).
-
อยู่ดีกินดี หมายถึง ว. มีความเป็นอยู่อย่างสุขสบาย.
-
อิ่มเอิบ หมายถึง ว. แช่มชื่น, สดชื่น, เช่น หน้าตาอิ่มเอิบ; ปลาบปลื้ม, สบายใจมาก, เช่น จิตใจอิ่มเอิบ.
-
อุตุ หมายถึง น. ฤดู. (ป.; ส. ฤตุ).
-
เกษม หมายถึง [กะเสม] น. ความสุขสบาย, ความปลอดภัย, มักใช้เข้าคู่กับคําอื่น เช่น สุขเกษม เกษมศานต์. (โบ เขียนเป็น กระเษม, เขษม ก็มี). (ส.; ป. เขม).
-
เขมา หมายถึง [ขะเหฺมา] น. โกฐเขมา. (ดู โกฐเขมา). (ข. เขฺมา ว่า ดํา).
-
เขลง หมายถึง [เขฺลง] ว. ทอดอารมณ์อย่างสบาย (ใช้แก่กริยานอน).
-
เขษม หมายถึง [ขะเสม] น. เกษม, ความสบายใจ, ความพ้นภัย. (ป. เขม; ส. เกษม).
-
เปรม หมายถึง [เปฺรม] ก. สบาย, รื่นเริง, อิ่มใจ.
น. ความรัก, ความชอบใจ. (ส.).
-
เป็นสุข หมายถึง ก. มีความสบายกายสบายใจ เช่น เขาถูกลอตเตอรี่รางวัลที่ ๑ เวลานี้จึงเป็นสุขมาก ประชาชนในประเทศนี้อยู่เย็นเป็นสุขเสมอหน้ากัน, โดยปริยายหมายความว่า ตาย เช่น ไหน ๆ เขาก็เป็นสุขไปแล้ว อโหสิให้เขาเถิด.
-
เสบย หมายถึง [สะเบย] (ปาก) ก. สบาย เช่น วันนี้ดูหน้าตาไม่เสบย. (ข. เสฺบิย).
-
เหลา หมายถึง [เห-ลา] น. ความหมิ่น; ความสนุก; การเล่น, การกีฬา; การหยอกเอิน; ความสะดวกสบาย. (ส.).
