สวัสดีครับนักเรียนทุกท่าน วันนี้ผมจะพาทุกคนไปเรียนรู้เกี่ยวกับ คำไวพจน์ของคำว่า "เท้า" ซึ่งเป็นคำที่มีความหมายถึงอวัยวะส่วนล่างสุดของขาที่ใช้ในการเดิน ยืน และรับน้ำหนักของร่างกาย
การเรียนรู้คำไวพจน์จะช่วยให้เราสามารถใช้ภาษาไทยได้อย่างสละสลวยและหลากหลายมากยิ่งขึ้นครับ
คำไวพจน์ คือ คำที่มีความหมายเหมือนกันหรือคล้ายกัน แต่มีรูปคำที่ต่างกัน การนำคำไวพจน์มาใช้จะช่วยเพิ่มอรรถรสในการอ่านและเขียน ทำให้งานเขียนดูน่าสนใจและไม่ซ้ำซาก
ตัวอย่างคำไวพจน์ของ "เท้า" และความหมาย
- บาท / บาทา: หมายถึง เท้า (คำราชาศัพท์หรือคำสุภาพ)
- ตีน: หมายถึง เท้า (คำสามัญทั่วไป อาจมีความหมายไม่สุภาพในบางบริบทเมื่อใช้กับมนุษย์)
- บาทุกา: หมายถึง รองเท้า, เกือก (มักใช้ในบริบทโบราณหรือทางศาสนา)
- บท: หมายถึง เท้า, รอยเท้า (มักใช้ในความหมายเชิงวรรณคดี หรือเป็นส่วนของบทกลอน)
- จรณะ: หมายถึง เท้า, การก้าวเดิน (คำบาลี สันสกฤต มักใช้ในบริบททางศาสนาหรือปรัชญา)
ตัวอย่างการใช้คำไวพจน์ เท้า ในการแต่งกลอน
เพื่อให้เห็นภาพชัดเจนขึ้น ผมขอยกตัวอย่างการนำคำไวพจน์ไปใช้ในบทกลอนง่าย ๆ นะครับ
พระย่างก้าว พระบาทา สง่างาม
ทุกย่างย้าย จรณะ ประทับค่า
แม้นรอย บท ทิ้งไว้ให้ตราตรึง
เหล่าปวงชน น้อมรับ ด้วยภักดี
คำไวพจน์ของคำว่า "เท้า" มีอะไรบ้าง?
ผมได้รวบรวมคำไวพจน์ของคำว่า "เท้า" ที่สำคัญและน่าสนใจมาให้นักเรียนได้ศึกษา ดังนี้ครับ
- เท้า
- บาทา
- ตีน
- บทบงกช
- บทศรี
- บาท
- ซ่น
- บท
- บัวบาท
- ส้น
- ยุคลบาท