บัน

หมายถึงก. ผัน, ผิน.

หมายถึงก. เบา, น้อย, เช่น มัวเมาไม่บัน. (ดึกดําบรรพ์).

หมายถึงน. จั่ว (หน้าจั่วของปราสาท โบสถ์ วิหาร เรียกว่า หน้าบัน).