พิสมัย

คำศัพท์ภาษาไทย

หมายถึง[พิดสะไหฺม] น. ความรัก, ความปลื้มใจ, ความชื่นชม. ก. รักใคร่หลงใหล เช่น ฉันไม่เห็นจะพิสมัยเธอเลย. ว. ควรชม. (ส. วิสฺมย; ป. วิมฺหย ว่า ความแปลกใจ).

พิสมัย อ่านว่า

อ่านว่า /พิด-สะ-ไหฺม/

 ภาพประกอบพิสมัย

  • พิสมัย หมายถึงอะไร?, คำศัพท์ภาษาไทย พิสมัย หมายถึง [พิดสะไหฺม] น. ความรัก, ความปลื้มใจ, ความชื่นชม. ก. รักใคร่หลงใหล เช่น ฉันไม่เห็นจะพิสมัยเธอเลย. ว. ควรชม. (ส. วิสฺมย; ป. วิมฺหย ว่า ความแปลกใจ).