ไต้

ไต้ หมายถึง?

พจนานุกรมไทย ไต้ หมายถึง:

1. น. ของใช้สําหรับจุดไฟให้สว่างหรือทําเชื้อเพลิง ทําด้วยไม้ผุหรือเปลือกเสม็ดคลุกกับนํ้ามันยางแล้วห่อด้วยใบไม้เป็นดุ้นยาว ๆ หรือใส่กระบอก, ลักษณนามว่า ลูก, เรียกส่วนของไต้ที่ใช้เป็นเชื้อไฟ หรือส่วนของไต้ที่จุดและเขี่ยให้ร่วงหล่นลงว่า ขี้ไต้.