กระต่าย คำในภาษาไทย อ่านว่ากฺระ-ต่าย สัตว์ 0 0 กระต่าย หมายถึง? พจนานุกรมไทย กระต่าย หมายถึง: น. เครื่องมือสําหรับขูดมะพร้าวที่ยังไม่ได้กะเทาะกะลาออก. น. ชื่อสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กในวงศ์ Leporidae ขนปุย หูยาว ที่พบอาศัยตามป่าทั่วไปในประเทศไทยมีชนิดเดียว คือ กระต่ายป่า (Lepus peguensis) ซึ่งมีขนสีนํ้าตาล ใต้หางสีขาว อาศัยในโพรงดิน ส่วนที่นํามาเลี้ยงตามบ้านมีหลายชนิดและหลายสี เช่น ชนิด Oryctolagus cuniculus. ดูทั้งหมด กระต่าย ภาษาอังกฤษคือ? EN-TH Dictionary กระต่าย ภาษาอังกฤษคือ: coconut grater rabbit rabbit ดูทั้งหมด ผู้แนะนำคำศัพท์ แนะนำคำนี้โดย เด็กน้อย ภาพประกอบกระต่าย
