กะโหลก คำในภาษาไทย อ่านว่ากะ-โหฺลก 0 0 กะโหลก หมายถึง? พจนานุกรมไทย กะโหลก หมายถึง: [-โหฺลก] น. ส่วนแข็งที่หุ้มเนื้อมะพร้าวหรือตาลเป็นต้น เรียกว่า กะโหลกมะพร้าว กะโหลกตาล, ภาชนะที่ทําด้วยกะโหลกมะพร้าวโดยตัดทางตาออกพอเป็นช่องกว้างเพื่อใช้ตักนํ้า; กระดูกที่หุ้มมันสมอง; โดยปริยายหมายความถึงวัตถุที่มีลักษณะเช่นนั้น เช่น กะโหลกหุ่นหัวโขน; เรียกพรรณไม้บางชนิด เช่น ลําไย ลิ้นจี่ ที่มีผลโต เนื้อหนากว่าปรกติ เช่น ลําไยกะโหลก ลิ้นจี่กะโหลก. ดูทั้งหมด กะโหลก ภาษาอังกฤษคือ? EN-TH Dictionary กะโหลก ภาษาอังกฤษคือ: skull coconut shell cranium ดูทั้งหมด ภาพประกอบกะโหลก
