บัณฑิตย์

คำในภาษาไทย

อ่านว่าบัน-ดิด

บัณฑิตย์ หมายถึง?

พจนานุกรมไทย บัณฑิตย์ หมายถึง:

  1. [บันดิด] น. ความรอบรู้, การเรียน, ความเป็นบัณฑิต. (ส. ปาณฺฑิตฺย; ป. ปณฺฑิจฺจ).

 ภาพประกอบบัณฑิตย์

  • บัณฑิตย์ อ่านว่า?, คำในภาษาไทย บัณฑิตย์ อ่านว่า บัน-ดิด