บัพพาช

คำในภาษาไทย

อ่านว่าบับ-พาด

บัพพาช หมายถึง?

พจนานุกรมไทย บัพพาช หมายถึง:

  1. [บับพาด] (แบบ) ก. ขับไล่ เช่น พระสญชัยยินราษฎร์ แกล้งบัพพาชกูไกล. (ม. คําหลวง วนปเวสน์). (ป. ปพฺพาช).

 ภาพประกอบบัพพาช

  • บัพพาช อ่านว่า?, คำในภาษาไทย บัพพาช อ่านว่า บับ-พาด