ประพิณ

คำในภาษาไทย

อ่านว่าปฺระ-พิน

ประพิณ หมายถึง?

พจนานุกรมไทย ประพิณ หมายถึง:

  1. [ปฺระพิน] ว. ฉลาด, มีฝีมือดี. (ส. ปฺรวีณ).

 ภาพประกอบประพิณ

  • ประพิณ อ่านว่า?, คำในภาษาไทย ประพิณ อ่านว่า ปฺระ-พิน