พลวง คำในภาษาไทย อ่านว่าพฺลวง 0 0 พลวง หมายถึง? พจนานุกรมไทย พลวง หมายถึง: [พฺลวง] น. ธาตุลําดับที่ ๕๑ สัญลักษณ์ Sb เป็นโลหะ ลักษณะเป็นของแข็งสีขาวคล้ายโลหะเงิน เปราะ หลอมละลายที่ ๖๓๐.๕ °ซ. มีสมบัติพิเศษ คือ ขยายตัวเมื่อแข็งตัว ใช้ประโยชน์นําไปผสมกับโลหะอื่นให้เป็นโลหะเจือ. (อ. antimony). [พฺลวง] น. ชื่อไม้ต้นชนิด Dipterocarpus tuberculatus Roxb. ในวงศ์ Dipterocarpaceae ใบใหญ่ ใช้ห่อยาสูบและมุงหลังคา, คลุ้ง ตองตึง หรือ ตึง ก็เรียก. ดูทั้งหมด พลวง ภาษาอังกฤษคือ? EN-TH Dictionary พลวง ภาษาอังกฤษคือ: antimony large timber tree ดูทั้งหมด ภาพประกอบพลวง
