อุปพัทธ์

คำในภาษาไทย

อ่านว่าอุ-ปะ-พัด

อ่านว่าอุบ-ปะ-พัด

อุปพัทธ์ หมายถึง?

พจนานุกรมไทย อุปพัทธ์ หมายถึง:

  1. [อุปะ-, อุบปะ-] ก. เนื่อง, เนื่องกัน. ว. ที่เนื่องกัน. (ป., ส.).

 ภาพประกอบอุปพัทธ์

  • อุปพัทธ์ อ่านว่า?, คำในภาษาไทย อุปพัทธ์ อ่านว่า อุ-ปะ-พัด
  • อุปพัทธ์ อ่านว่า?, คำในภาษาไทย อุปพัทธ์ อ่านว่า อุบ-ปะ-พัด