แหง่ คำในภาษาไทย อ่านว่าแหฺง่ 0 0 แหง่ หมายถึง? พจนานุกรมไทย แหง่ หมายถึง: [แหฺง่] น. เรียกลูกควายตัวเล็ก ๆ ตามเสียงที่มันร้องว่า ลูกแหง่, ลูกกะแอ ก็ว่า; เรียกเด็กตัวเล็ก ๆ ว่า ลูกแหง่, (ปาก) เรียกเหรียญกระษาปณ์อันเล็ก ๆ ว่า ลูกแหง่, โดยปริยายเรียกคนที่โตแล้วแต่ยังติดพ่อติดแม่เป็นต้นหรือยังทําอ้อนเหมือนเด็กเล็ก ๆ ว่า ลูกแหง่. ดูทั้งหมด แหง่ ภาษาอังกฤษคือ? EN-TH Dictionary แหง่ ภาษาอังกฤษคือ: baby kid calf ดูทั้งหมด ภาพประกอบแหง่
