โอปปาติกะ

คำในภาษาไทย

อ่านว่าโอ-ปะ-ปา-ติ-กะ

โอปปาติกะ หมายถึง?

พจนานุกรมไทย โอปปาติกะ หมายถึง:

  1. [โอปะ-] น. ผู้เกิดผุดขึ้นโดยไม่ต้องอาศัยพ่อแม่ อาศัยอดีตกรรม ได้แก่เทวดา พรหม สัตว์นรก เปรต อสุรกาย, อุปปาติกะ ก็เรียก. (ป.).

 ภาพประกอบโอปปาติกะ

  • โอปปาติกะ อ่านว่า?, คำในภาษาไทย โอปปาติกะ อ่านว่า โอ-ปะ-ปา-ติ-กะ