ตัวกรองผลการค้นหา
ป่าไผ่
ภาษาจีน篁
โจรป่า
ภาษาจีน草寇
ป่าที่กันลม
ภาษาจีน防风林
จ้าวป่า
ภาษาจีน森林之王
สัตว์ป่า
ภาษาจีน野生动物
เจ้าป่า
ภาษาจีน指狮子
ต้นท้อป่า ผลท้อป่า
ภาษาจีน毛桃
ป่าชัฏ
หมายถึงน. ป่าที่มีต้นไม้ขึ้นอยู่หนาแน่น โดยมากเป็นไม้เลื้อยและไม้หนาม.
สวนป่า
หมายถึงน. บริเวณที่ปลูกพรรณไม้ทดแทนป่าที่ถูกทำลาย มักเป็นไม้ที่มีค่าทางเศรษฐกิจ อาจปลูกไม้ชนิดเดียวหรือหลายชนิดรวมกันก็ได้ เพื่อใช้ไม้ทำเครื่องเรือน เยื่อกระดาษ หรืออนุรักษ์พรรณไม้ที่ใกล้จะสูญพันธุ์ เป็นต้น เช่น สวนป่าสัก สวนป่าไม้ยาง. (อ. forest garden); สวนไม้ใบที่ปลูกไว้ในบริเวณบ้าน มักเป็นพรรณไม้ที่มีค่า เช่น เฟิน ว่าน.
การเดินป่า
ภาษาญี่ปุ่นハイキング
คำอ่านภาษาญี่ปุ่นハイキング
ป่าสน
ภาษาญี่ปุ่น松林
คำอ่านภาษาญี่ปุ่นまつばやし
ลิงป่า
ภาษาญี่ปุ่น山猿
คำอ่านภาษาญี่ปุ่นやまざる
