ผลการค้นหา

เขียว* *เขียว *เขียว*
คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!
ค้นเจอ 733 รายการ

เขียว

หมายถึงว. มีสีอย่างสีใบไม้สด, บางทีหมายถึงเขียวครามด้วย เช่น สุดหล้าฟ้าเขียว โกรธจนหน้าเขียว; กลิ่นเหม็นอย่างกลิ่นใบไม้สดบางชนิด เรียกว่า เหม็นเขียว.
 พจนานุกรมไทย

เขียวพระอินทร์

หมายถึงน. ชื่องูเขียวชนิดหนึ่ง. (ดู เขียว ๓).
 พจนานุกรมไทย

เครียว

หมายถึง[เคฺรียว] (โบ) ก. รีบไป, รีบมา, โบราณเขียนเป็น ครยว ก็มี เช่น บควรคิดอยู่ย้งง ควรครยว. (ยวนพ่าย), เคียว หรือ เขียว ก็ใช้.
 พจนานุกรมไทย

เบญกานี

หมายถึงน. ชื่อไม้พุ่มชนิด Polyscias scutellaria (Burm.f.) Fosberg ในวงศ์ Araliaceae แผ่นใบแบน ขอบใบห่อขึ้นเล็กน้อย ใบด้านบนเป็นลายด่างสีขาวนวล เขียว และเขียวอ่อนปนกัน, ครุฑกระทง ก็เรียก.
 พจนานุกรมไทย

แถบคลื่นการสั่นทางแม่เหล็กไฟฟ้าที่เกิดจากการหักเหของแสงสีขาว มองเห็นได้ด้วยตาเปล่ามีด้วยกัน 7 สี ได้แก่ แดง ส้ม เหลือ เขียว น้ำเงิน คราม และม่วง

ภาษาญี่ปุ่นスペクトル

คำอ่านภาษาญี่ปุ่นスペクトル

n
 คำศัพท์ไทย – ญี่ปุ่น

เขียว

ภาษาจีน芊
 คำศัพท์ไทย – จีน

grassy

แปลว่าเขียวชอุ่ม, ซึ่งเขียวขจี

ADJ
 EN-TH Dictionary

green

แปลว่ามีสีเขียว, ซึ่งเขียวชอุ่ม

ADJ
 EN-TH Dictionary

เขียวมรกต เขียวขจี

ภาษาจีน翠绿
 คำศัพท์ไทย – จีน

เขียวชอุ่ม, เขียวขจี

ภาษาจีน芊绵
 คำศัพท์ไทย – จีน

greenish

แปลว่าแกมเขียว, ค่อนข้างเขียว, ออกสีเขียว

ADJ
 EN-TH Dictionary

verdant

แปลว่าเขียวขจี, ขจี, เขียวชอุ่ม, มีสีเขียว

ADJ
 EN-TH Dictionary