ตัวกรองผลการค้นหา
ค้อน
หมายถึงน. ชื่อเครื่องมือที่มีหัวและด้าม สำหรับเคาะ ตอก ตี ทุบ, ลักษณนามว่า เต้า หรือ อัน; เครื่องมือชนิดหนึ่งใช้ในการจับปลา.
ค้อนควัก
หมายถึงก. ค้อนจนหน้าควํ่า, ควักค้อน ก็ว่า.
ค้อนทอง
หมายถึงน. ชื่อนกร้องเสียงดังกุ๊ก ๆ. (พจน. ๒๔๙๓).
face hammer
แปลว่าค้อนแต่งผิวหน้าอิฐหยาบ ปลายข้างหนึ่งแบนทื่อ ปลายข้างหนึ่งมีคมตัด
sledge-hammer
แปลว่าค้อนขนาดใหญ่สำหรับช่างตีเหล็ก
ภาษาญี่ปุ่น玄翁
คำอ่านภาษาญี่ปุ่นげんのう
ค้อนไอน้ำ
ภาษาจีน汽锤
ค้อนหลอม
ภาษาจีน煅锤
ค้อนตาหลับตาเหลือกตาค้าง
ภาษาจีน翻白眼
ค้อนตอกตะปู
ภาษาจีน钉锤
ภาษาจีน锤
ภาษาจีน锤子
