ความหมายและการผันช่อง Tie
คำว่า Tie ในภาษาอังกฤษ แปลว่า ผูก, มัด, ร้อย. เป็นคำกริยาที่ใช้บ่อย และเป็นกริยาปกติ (Regular Verb) เพราะแค่เติม -ed เมื่อเป็นอดีต.
การผัน กริยา 3 ช่อง ของ Tie:
- ช่อง 1 (V1 - Base Form)
- Tie - ใช้กับปัจจุบัน หรือเมื่อตามหลังกริยาช่วย (ผูก, มัด, ร้อย)
- ช่อง 2 (V2 - Past Simple)
- Tied - ใช้อดีต
- ช่อง 3 (V3 - Past Participle)
- Tied - ใช้กับ Perfect Tense หรือ Passive Voice
ตัวอย่างประโยค กริยา 3 ช่อง Tie
ลองดูวิธีใช้ tie, tied, tied ในประโยคง่าย ๆ:
ตัวอย่าง Tie (ช่อง 1)
- Can you tie my shoelaces? (คุณผูกเชือกรองเท้าให้ฉันได้ไหม)
- He likes to tie his necktie carefully. (เขาชอบผูกเนคไทของเขาอย่างระมัดระวัง)
ตัวอย่าง Tied (ช่อง 2)
- She tied the ribbon around the gift. (เธอผูกริบบิ้นรอบของขวัญ)
- The match tied at the last minute. (การแข่งขันเสมอกันในนาทีสุดท้าย)
ตัวอย่าง Tied (ช่อง 3)
- Have you tied your shoes? (คุณผูกรองเท้าแล้วหรือยัง)
- The boat was tied to the dock. (เรือถูกผูกติดกับท่าเรือ)
